Ik moet eerlijk bekennen dat ik de afgelopen periode met groeiende interesse de activiteiten van de hackersgroep Lulzsec heb gevolgd. De groep wilde naar eigen zeggen aan­tonen hoe slecht veel grote organisaties met hun beveiliging en die van hun klanten omgaan.

Over hun methodes valt je twisten, maar opvallend was dat Lulzsec met bijna kinderlijk enthousiasme en tegelijk een verbazingwekkende arrogantie te werk ging. Zo communiceerden ze openlijk via hun Twitter-account, nodigden journalisten uit in IRC-chats en ze openden zelfs een telefoonnummer.

Een ouderwets kat-en-muisspel volgde, waarbij de FBI enkele verdachte ­hackers oppakte en rivaliserende hackers hun best deden om Lulzsec te ontmaskeren. Na 50 dagen staakte Lulzsec ineens de strijd en sloot zich aan bij Anonymous. Onder de vlag AntiSec zou de strijd voortgezet worden. Werd de spanning hen toch teveel?

Opvallend was dat de hackersvereniging 2600 eerder ook verzeild raakte in de chaos van deze hackersoorlog, omdat enkelen van hen de IRC-servers  van 2600 gebruikten. Geamuseerd reageerde 2600 op Twitter met: “Hacked websites, corporate infiltration/scandal, IRC wars, new hacker groups making global headlines - the 1990s are back!”

En dat is ook meteen het punt dat ik wil maken. Het zijn vaak dit soort spannende oorlogjes in cyberspace, om de retro-analogie in stand te houden, die tot de verbeelding spreken. Net zoals ik in de jaren ’90 geïnteresseerd raakte in computers en beveiliging, zo hoop ik ook dat veel jongeren van nu erdoor geïnspireerd raken. Niet om zichzelf een zwarte cowboyhoed aan te meten en als scriptkiddy onrust te zaaien. Maar juist om zich niet te laten meeslepen in een wereld vol gesloten IT-systemen en zich bewust te zijn van beveiliging.

Dit soort gebeurtenissen zijn ideaal om een interesse te voeden in het doorgronden van computers, software en netwerken. En die interesse voeden wij graag met Linux Magazine.

Onno Louwen
Hoofdredacteur Linux Magazine