Bijna negen jaar geleden gooide de grote baas van het HUB een stapel papier op mijn bureau, met de mededeling dat ik een nieuw blad ging maken, Linux Magazine. En over twee weken moest het naar de drukker. Ik was nog geen half jaar in dienst, dus ik dacht er niet eens aan om te protesteren, ook al had ik op dat moment mijn handen meer dan vol aan een ander blad. .
Dat eerste nummer is er gekomen, al was het met kunst- en vliegwerk en liet de kwaliteit veel te wensen over. Dat kun je alleen al aan de cover zien, waarop trots wordt aangekondigd dat er in het blad “Tips en trucks” zijn te vinden, hoewel het toch echt geen blad over vrachtwagens is. Maar gelukkig kregen we van de gemeenschap het voordeel van de twijfel, omdat we nu eenmaal het eerste Nederlandse blad waren over Linux. We konden gerust een paar potjes breken.
Achteraf ben ik heel blij dat ik Linux Magazine op mijn bordje kreeg, want Linux is een leuk onderwerp om een blad over te maken. Ik ondervond dat er in de Linux-wereld veel plezier gemaakt werd, niet in de laatste plaats doordat ik al snel in het café werd uitgenodigd door een stel Linux-geeks, voor overdadige alcoholconsumptie. In dat duistere lokaal heb ik heel wat geleerd. Ook zag ik al gauw in dat het open source ontwikkelmodel heel aantrekkelijk is. En dat het echt werkt weet ik intussen zeker, aangezien de eerste Linuxdistributies die ik installeerde nog vreselijk spartaans waren, terwijl ik nu heel comfortabel op mijn laptopje zit te werken, geen technisch vuiltje aan de lucht.
Het was geweldig om Linux Magazine te maken, negen jaargangen lang, maar voor het er tien worden houd ik er mee op. Ik doe een stap opzij om anderen de kans te geven om in de Linux-wereld te duiken. Mijn plaats wordt ingenomen door Onno Louwen, die al jaren over mijn schouder heeft meegekeken. “Open source, of open sores”, is een quote die hij maar wat graag aanhaalt, met een grote grijns op zijn gezicht. Dus dat zit wel goed.
Zelf heb ik me als afscheidscadeau natuurlijk levenslang abonnement op Linux Magazine gegeven, want ik blijf het gewoon gebruiken. Op mijn nieuwe werk heb ik al bedongen dat ik mijn eigen machine met Linux in het netwerk mag pluggen. Gelukkig maar, want ik zou niet eens meer weten hoe Windows werkt.